زغال‌چوب از گذشته‌هاي دور مورد استفاده مردم بوده است و مردم باستان از سوختن مواد ‌آلی در مجاورت اكسيژن ضعيف زغال‌ چوب توليد مي‌كردند. اگر چه چوب در مقايسه راحت‌تر می سوزد، حمل آن آسان‌تر است و همچنين بوي حاصل از سوختن آن بسيار مطبوع است، اما زغال‌چوب نسبت به حرارت و گرمايی كه توليد مي‌كند حجم كمتری دارد و حرارت آن خيلی هدر نمی رود و به همين علت براي ايجاد حرارتی ملايم و يكنواخت از زغال‌چوب استفاده می شود.

زغال قالبی

زغال قالبی، رایج ترین نوع بریکت سوختی است که با گرد زغال چوب ساخته می‌شود . برای ساختن این ماده، زغال چوب را آسیاب می‌کنند و گرد به دست آمده را با گونه‌ای چسب که معمولا نشاسته و گاهی صمغ‌های گیاهی است به همراه برخی افزودنی‌های دیگر درهم می‌آمی‌زند، سپس مخلوط به دست آمده را تحت فشار و گرما قرار داده و به شکل‌های گوناگون قالب گیری می‌کنند و زغال قالبی به دست می آید. درازا و پهنای این بریکت‌ها معمولا بین ۱۰ تا ۲۰ سانتیمتر است

در كشور ما سالانه بيش از ۵۰ هزار تن زغال‌چوب مورد استفاده قرار مي‌گيرد كه با در نظر گرفتن ميزان زغا‌ل‌چوب صادراتی به كشورهاي عربی حوزه خليج‌فارس، اين رقم به ۱۰۰ هزار تن در سال افزايش خواهد يافت.

در حالي كه براي توليد زغا‌ل ‌چوب مورد نياز كشور به روش سنتي سالانه بيش از ۳۰۰ هزار تن از چوب تنه و شاخه‌هاي درختان قطع و جمع‌آوري مي‌شود كه نه‌تنها سبب تخريب و از بين رفتن جنگل‌ها و منابع سبز كشور خواهد شد بلكه انتشار دود حاصل از فرآيند تبديل چوب به زغال‌چوب نيز صدمات جبران‌ناپذيري را در افزايش آلودگيی های زيست ‌محيطي به همراه خواهد داشت.

در حالي‌كه دود حاصل از اين فرآيند داراي مواد بسيار ارزشمندي از نظر صنعتي و اقتصادي است كه مي‌تواند در زمينه‌هاي مختلفي مورد استفاده قرار گيرد؛ اما اگر بتوانيم در توليد زغا‌ل‌چوب روش‌هاي جديد را جايگزين روش‌هاي سنتي كنيم مي‌توانيم علاوه بر افزايش كيفيت محصول نهايي، معايب و پيامدهاي نامطلوب ناشی از اين فرآيند را نيز به حداقل برسانيم.

همچنين استفاده از ضايعات كشاورزي به جاي استفاده از شاخه‌هاي درختان جنگلي نيز مي‌تواند نقش مهمی در گسترش و توسعه فناوری های سبز داشته باشد بدون اين‌كه نابودي جنگل‌ها را به همراه داشته باشد.