تاثیر زمان و حرارت بر کیفیت زغال

تاثیر زمان و حرارت بر کیفیت زغال :

 

با کیفیت ترین زغال های چوب از کوره هایی با حرارت ۹۵۰ – ۸۵۰ درجه فارنهایت حاصل می گردند. البته مقدار کربن تثبیتی می تواند در کوره هایی با حرارت های بالا نسبتا افزایش یابد درحالیکه راندمان زغال ها کاهش می پذیرد.

هرگاه زغال سازی با حرارت های کمتر از معمول انجام گیرد آنگاه به زمان طولانی تری برای حصول زغال های مطلوب نیاز خواهد بود زیرا از دستگاه های ترموکوپل (thermocouple ) همانند کوره های تجارتی مدرن نمی توان در کوره های سنتی معمولی بهره جُست، تا بدین وسیله بتوان حرارت کوره ها را در محدودۀ ۹۵۰ – ۸۵۰ درجه فارنهایت حفظ نمود.

دستگاه ترموکوپل:

از دستگاه های “ترموکوپل” همواره در سقف کوره های تجارتی سود می برند، تا دمای گازهای نزدیک سقف کوره ها را اندازه گرفته و هم زمان به تنظیم حرارت کوره ها بپردازند.

در نظر داشته باشید که حرارت کوره ها در سرتاسر فضای داخلی آنها یکسان نیست. بدین ترتیب حرارت در نزدیک سقف کوره ها نسبتا بیشتر از کف آنها است آنچنانکه چوب های کف کوره ها بسیار دیرتر به مرحله زغالی شدن می رسند و یا در پایان همچنان به صورت نیمسوز باقی می مانند .

میانگین حرارت کوره ها می تواند از طریق سرعت بخشی فرآیند بر کمیّت و کیفیت انواع زغال تولیدی تأثیر بگذارد. متوسط تفاوت حرارت بین سقف و سرتاسر کوره ها در طی زمستان ها به حداکثر می رسد.

این تفاوت همچنین در مورد زغال سازی چوب های خشک نشده در قیاس با چوب های خشک شده نیز صادق است. از این رو شارژ کردن یا بارگذاری کوره ها در هوای سرد با چوب های خشک نشده نسبت به هوای گرم دارای سودمندی بیشتری با ایجاد دمای ۹۵۰ – ۸۵۰ درجه فارنهایت می باشد.

از سوی دیگر چوب های خشک در طی فصول تابستان ممکن است تحت حرارت های کم کوره ها نیز بتوانند به سودمندی لازم دست یابند.

نتایج آزمایشات متعدد با چوب بلوط نشان می دهند که مقدار کربن تثبیتی زغال های ناحیه فوقانی کوره ها در حدود ۸۵ درصد، ناحیه میانی حدود ۸۰ درصد و ناحیه نزدیک به کف کوره در حدود ۷۹ – ۷۵ درصد می باشند.

بررسی ها همچنین نشان می دهند که دماهای بالاتر از ۹۰۰ درجه فارنهایت موجب کاهش عملکرد زغال های چوب خواهند شد درحالیکه درصد بالاتری از کربن تثبیتی را شامل هستند

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *