اکسترودر گیربکسی

اکسترودر گیربکسی

اکسترودر گیربکسی

اکسترودر گیربکسی: ۱٫مهمترین ضعف این نوع اکسترودر سرعت بسیار پایین تولید بریکت است.

۲٫که در بهترین حالت به طور استاندارد بین ۶۰۰ الی ۸۰۰ کیلو در هر شیفت کاری تولید میکند.

۳٫البته میتوان با تغییر در سرعت گشتاور گیربکس از ( ۱ به ۱۰ ) به ( ۱ به ۸ ) که عمدتا این کار به جهت پوشاندن ضعف دستگاه مورد استفاده قرار میگیرد.سرعت تولید را به ۱۰۰۰ کیلو در هر شیفت رساند که این امر باعث میگردد بریکت تولید شده بطور محسوس استحکام خود را از دست بدهد.

 عیوب این دستگاه

تولید صدای بسیار زیاد میباشد که تحمل آن برای طولانی مدت بسیار دشوار و آزار دهنده میباشد.

از نقاط قوت این دستگاه

میتوان به پرس بسیار بالای بریکت اشاره کرد به نحوی که در حالت استاندارد تولید، به راحتی نمیتوان بریکت تولید شده را با دست شکاند و مهمتر از آن این که بدلیل ساختار این نوع اکسترودر و قدرت پرس بالای سیلندر و ماردون، میتوان بتنهایی از خاک اره و بدون نیاز به پوست گردو و خاک زغال برای تولید بریکت استفاده نمود.

بدلیل پرس بالا و عدم استفاده از پوست گردوباعث چه اتفاقی میشود:

در این دستگاه که خود( پوست گردو ) باعث وزن بیشتر و احتراق بالاتر زغال بهنگام سوخت میشود.

کوره صنعتی یا سنتی

۱٫نمیتوان این نوع بریکت را در کوره سنتی که از کیفیت بالاتری نسبت به کوره صنعتی برخوردار است پخت نمود.

۲٫از این رو این بریکت فقط در کوره صنعتی پخته میشود.

و از آنجایی که حرارت غیر مستقیم کوره صنعتی نمی تواند از فاصله ی بین بافتهای فشرده شده ی این نوع بریکت عبور کند متاسفانه کربنیزاسیون بصورت کامل صورت نمیگیرد.

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *